Nereden başlayacağımı bilmiyorum aslında, tıpkı bitiremediğim sen gibi. Ne başlangıç ne de sondayım, ortalarda da değilim aslında boşlukta asılı sanki her şey, her şey sen . Ne acı kalır yürekte, ne gözyaşı, bir değse gözlerin gözlerime. Ne hüzün kalır gecemde, ne keder. Ne asiliği kalır denizin, ne hırçınlığı. Ne çok özledim seni bi bilsen. Zor olan sevmek değil gülümseyebilmek göz bebeklerinde bir aşkı tutup tutkulu mu, tutuklu mu bilmeden yaşayabilmek. Ayaz bir sabah, henüz kavuşmamış kirpiklerim gece boyu birbirine, üşümüş yüreğim yüzümde, gözyaşlarımın söndüremediği yangınlardan arda kalan; küllerini biriktirip acılarını tazeliyorum. hayallerimin sınırlarını aştım bu gece; saçlarına dokundum, kokunu duydum. Söyleyemediklerim çığ gibi büyürken suskunluklarımda, söylediklerinle astım kendimi. Şimdi en uzak kıtasıyım sevdanın, uzağımsın, dokunamadığımsın,suskunluğumsun, seslere koşuyor yalnızlığım."Bir an bile tutunamadığımsın tenine?"imkansızlığın tarifini bulduğum vakit ulaşırım inan sana; bir adı yok bunun, ne kutuplarda sıcaklığını bekledim. nede yağmurlarda yüreğini. sadece sahipsizliğimi üstlenmeni istedim işte hepsi bu. Veda etme gereği bile duymadın giderken, terketmedin kendince, sadece uzaklaşmaktı gidişlerin. Merak ettim hep, gidişlerin hep biraz uzaklaşmak dı bahanen. Onurumu, aşka inancımı, yarınlarımı ve gülüşlerimi yüklenmiştin giderken, ağırlığını hissetmedin mi hiç? Anlık da olsa dokunuşlar,izleri kalıyor tende. Ben senin tenini hiç dokunamadimki. Bir görebilsem yüzünü, ne yapraklar düşer son baharda inan, ne hüzün yağmurları. Ne acı kalır yürekte, ne gözyaşı...Bir değse gözlerin gözlerime Ne hüzün kalır yüreğimde, ne keder. Ne asiliği kalır denizin, ne hırçınlığı. Ne çok özledim seni bilemezsin. Sildin belki çok şeyi, ama silebilir misin bendeki izleri? silebilirmisin bendeki seni? Ya ben silebilir miyim bunca çırpındığım şiirleri? En beyaz sayfalara yansıttımğım bendeki seni. Gökyüzündeki gökgürültüsü yeryüzünde deprem diren haydi gel!! Yıkılmamalıyız ıslandık iliklerimize dek bu yağmurun adı gözyaşı. Ağlarken çocuk yanım terkedilmişliğime, en olgun çağını yaşıyordu kadınlığım, hiç incitmedim, hiç kınamadım özgürlüğe dalışı gibi izledim senin gidişlerini. Yanlış sevdaların değil yanlış zamanların faturası gözyaşlarım, korkular, güvenmelisin güvenebilmeli yüreğim hiçbir sorunun cevabından korkmaz sevgiye sevdalı bu yürek yarınları mı tükettik de şimdi dünün hüzünleri olmasın olmalısın. Sense hep kalkan yaptın sevgimi bana. Azalır mı diye bekledim yüreğimde gidişlerinin sızısı. Dinmedi yangınlarım yine de. Yüzün ellerimde aynada sevdiğim hayalin gözlerimin içinde, bir bak görmüyorsan ne diyebilirim. Bir yabani sarmaşık ısrarıyla tutunmak hayata ve yazık etmemek sevdama. Şimdi ne o çok sevdiğimiz şarkılarda, ne de şiirlerde tamamlanmıyor, bitiremediğim, bitiremediğin, bitiremediğimiz aşkın yarım kalmış öyküsü. Bu başka ve sen bir tek bense bir hiç imkansız ötesi ısrarlar direnmek gerek kadere, ne yazık ki gücüm boyun eğmiş, yitirmiş direncin de düşlerim,düşlerinin eşi mi yoksa yüreğin,ya sen sevdiğim sen ne kadar benimsin.
|
