Bir umuda inanmak isterken, umutsuzlukların en kötüsünü yaşamak. Bazen ufak bir anı yada bir sözcük insanı öyle bir yerlere götürebiliyor ki. O an dağılan sislerin ardındaki geçmişi bir film şeridi gibi izlemek, sen, ben, biz ve o soğuk ayrılık. Yağmur getirmeyen ama güneşin görünmesine engel olan bulutlara benziyor ayrılık. Grisiyah anılar Bir mavi gökyüzüydü yaşama dair kurduğum tek hayal.... Sanki biliyormuşum gibi geleceğini, onca zaman beklemiş uzatmıştım ellerimi, gözlerimse yemyeşil gözlerine dalmıştı... Sabah gözlerimi açtığımda, gülüşünü görmek. Elimi uzattığım her an, ellerine dokunabilmek. Tüm hayatımı sana vermek, hayatımın senden sonrasını seninle geçirmek, her şey "bizim için" olsun. Başaramdım, başaramadın, başaramadık. Ayrılık aşkımızı bitireceğini sanıyorsan bitiremedi. Araya bulutlar girsede; dünya, yaşam kaynağı olan güneşini hiç bir zaman unutmaz. Seni unutmadım sevgilim, hayatım, güneşim. Karanlıklarda yüzse de umutlarım, Sen karanlığı bilir misin? Hani tek başına yalnız kalınca o an bir hüzün çöker yüreğine. Hani bakmak istersin de bakamazsın, hani duymak istersin de duyamazsın. Hani konuşmak istersin konuşamazsın ya işte öyle bir karanlığa gömülmüş gibiyim..“Şimdi yanında olmalıydım” diyorum.. İç çekerek, acı çekerek ve ağlayarak.. Bu hasret akşamında yanında olmalıydım.. Sana sımsıkı sarılabilmeliydim. Yazdıklarımı sana uzatabilmeliydim. Sensiz yaşadıklarımı en küçük ayrıntısına kadar anlatmalıydım.. Sensizlik bıraktın bana...Koskocaman bir boşluk.
Ben şimdi boşluklarını boyayan küçük kız çocuğu, ben şimdi darmadağın. Gitsen diyorum artık. Gitsen de dönsek bu kaybolduğumuz cehennemden.Azabımızı kendi cehennemlerimizde yaşasak. Güç savaşlarımız beni güçsüz bıraktı.Yorgunum senin aşkınla. Mutlu ol! Çünkü yıllar sonra derinleşecek dert çizgilerimden biri sana ait olacak.Yüzümdekiler anlaşılmaz ama, ya yüreğimdeki anlaşılırsa diye korkuyorum. Çok korkuyorum şimdi. Yalnızlığımın boynuna dolandı kollarım kendi kendime ve yine tek başıma. Hiç bitmeyen bu sevdaya hafiflesin diye ağlıyorum, ağlıyorum, ağlıyorum. Gözlerini silip atamadığım bütün acı hatıralara inat.
Beni kabullenmeyen günlerine inat. Bunu en son duymak istediğin insan ben olsam da seni sevdiğim kadar. Ve şimdi bunlardan habersiz unuttu. Bugünü bile hatırlamadı sandığın, benim kalbimin büyüklüğü kadar ve yine sen ve yine sana. Kalbimdeki alevine beni terk edişine, Gözümden akan yaş oldun, ırmak oldun. Ağlamayı anlattım ben ,ben sana ağladım. Sen hiçbir zaman sen olmadın, Sen sadece özlenen oldun. Biliyorum ki tükenmez bu sevda seninle de senin yokluğunda da. Söylemediklerimi söylememek boşunaymış.Sana kıyamamak bana kıymakmış aslında.En ağırı inanmamak Git! Git! Git!benden ve yaşantımdan da git artık...
|
