 Niye isyanlarda bütün duygularım? Övündüğüm, beni ben yapan sınırsız gururum nerede? Neden söz dinlemiyor artık ne kalbim, ne de içimdeki çoçuk? İçimdeki yorulmak bilmeyen benden haylaz, benden şımarık çoçuk, özlemlerim, bıkkınlıklarım ve sen, evet sen neden bu denli ortalıktasın? Kaç zamandır düşlerimdesin? bilmiyorum ki. Senden niye bu kadar söz ediyorum acaba? Sana olan bu özlem ne? Hatta yaşantımın en ortasındasın! Ne yaptım ben sana? Neyin bedeli bu? Özlüyorum ama neyi? Kimsin sen, nerden girdin aklıma ,nasıl tutsağın oldum böylesine, ne hakla hayatımı alt üst ediyorsun içten içe??? Üşüyorum, ellerim buz her aklıma düşüşünde. Düşüyor düşlerim senin ah çekmelerinde; "Ah!"diyor."Ah keşke burada olsan diyor yine yüreğim, omzuna yaslansam, ve içime akıttığım gözyaşlarımı akıtabilsem özgürce herkezlerden sakladığım. Ellerim ellerinde, sıcaklığını en yüreğimde hissedebilsem diyor. Ve bana eşlik ediyor içimdeki çoçuk.. Ben hiç keşke demezdim ama!!!Nasıl esir aldın beni? ve bendeki bu isyankar yüreği. Ve bu aralar hep neden diyorum neden? ve karanlıklar içindeyim. Ben "neden"ler le boğuşurken içimdeki çoçuk ise keşke, keşke diyor . Her yer karanlık ve artık gün doğmuyur. Sessiz çığlıklar içerisinde "keşke"ler "neden"ler le boğuluyorum her yer simsiyah. Düşündükçe renkler anlamını kaybediyor. Halbuki eskiden renklerle yönlendiridim sanki hayatımı. Seninle kavgalarımızda ağladığımda, ağlamam öfkemden olduğu için kırmızı siyah arası, özlemimden ağladığımda gökmavisi, seni düşündüğümde beyaz olurdu tüm çevrem. Kavgalarımız dan sonra seninle konuşurken ağladığımda bir anda gök kuşağının, yağmurdan sonraki, 7 rengi sarırdı yüreğimi. Seni özlemek güzel. Özleminle yanmak, merak etmek seni, kucaklamanı hayal ederek uyumak, sıcaklığını Kutupların soğuğunda hissetmek güzel. Acı çekmek; senin acın güzel. Gücüm sensizlikten geliyor bu aralar benim. Sakın çıkma karşıma ölürüm ben. Özlemim ve sevgim, nefretimi yenmeye çalışırken; nefretimle öldürürüm kendimi. Çıkacak olursan bir gün karşıma; sakın af dilemeye kalkma. Affetmek Allah'a mahsustur. Ellerimi tutmaya çalışma. Ellerin yüreğimi yakmak için ateş parçası. Göz yaşlarımı silmeyi geçirme aklından; onlar zehir, elini sürdüğün an kaybedersin beni. Hissettiklerimi, yaşadıklarımı anladığını da sakın söyleme. Anlayamazsın sensiz geçen günlerimi. Sen bilemezsin yalnızlığımı. Adını, yüzünü, sesini, kokusunu, tenini, saçını, duygularını, sevgisini, öfkesini, ihanetlerini, şevkatini. Ellerinin sıcaklığını hissetmediğim, tanımam gereken ilk erkek.GİT!! git, git artık.. Aklımdan, kalbimden, ruhumdan. Benden git artık. Gerçi hiç gelmedin ki zaten bana şimdi gideceksin. Küçük bir çocuğun duası gibi masumluğunu sundum sana aşkın. Ama sen, "Yalanlarınla " sustun. Oysa sana dair ne düşlerim vardı. Dans edecektim yağmurlarda seninle. Yıldızlar saçlarımıza düştüğünde, haykıracaktık Dünya'ya sevdamızı. Ben gökkuşağı çizecektim beyaz tuallere rengarenk. Ama asla kırgın değilim sana. Özgürdün, hürdün elbet. Güneşte yaşamak varken, Karanlıklarda boğulmayı göze alamazdın sen. Bunu senden beklemeye de hiç hakkım yoktu. Keşke yalan söylemeseydin, "neden"ini bile anlamadığım. Seni ben sen olduğun için sevmiştim. Ama sen haklısın; Yarım bir dünyanın karanlıklarına tamamen girmek kadar zor bir şeyin olmadığının farkındayım. Aslında bir teşekkür borçluyum sana her şey için. Rüya misali baharlarınla yüreğimdeydin rengaren çiçeklerinle.. Her nefesinde, Mevsimleri soludum gözlerinde. Kimseleri içeri almadığım gönül behçeme. Bir gülüş ekledin ya, bir ömür yeter bana. Özlediğimde. ağladığımda öper dururum bahçemde açmış o gülüşlerini. Gittiğim yerlerde, Kim bilir belki de alışırım. Alışacağım; gözlerinin yokluğuna değil elbet. İçimdeki çocuğun çığlıklarına , içimdeki çocuğun gözlerindeki ıslaklığına, içimdeki çocuğun çoçuksu düşlerinin karanlığa gömülmesine. onunla ben alışacağız sensizliklere elbet bir gün. Yüreğime bir beden büyük gelen umutları sildim artık yüreğimden. Gidiyorum, ağlamaklı yüreğimi sende bırakıp . İçimdeki çoçukla masalsi dünyama. Masum dualarımın hep seninle olacağını asla unutma!! artık gidiyorum. Senin beni unuttuğun saatlerde ben, sadece senin için çarpan bu yüreği sana bırakıp gidiyorum karanlıklara, karanlıklarda seni özlemeye...
|