Sensiz yine ölüm vuruyor seni bekliyen yüreğimdeki çocuğun masum düşlerine. Yine puslanıyor gözbebekleri. Karanlık gecenin karamsar sabahına günaydın diyor; Sızlıyan yüreğim se bu soğuk sabahın en erken saatlerinde ya seni yada ölümü istiyor. Gökyüzünün o gri siyah yüzüne kayıyor gözlerim, yüreğim gibi. Parçalı ve karanlık bulutlarda seni görüyorum sanki. Yağmurun yağmasını istiyorum sessizce. Senin kokunun sensizliğe susamış içimdeki çocuğu ferahlatması için.
Senin bir hayatın vardı, planların, zamanların vardı. Benimse hiç bir şeyim yoktu senden başka. Senin hayatında, senin planlarında, senin zamanlarında yaşadım sessizce. Orada olduğumu unuttuğun zamanlar olduğunda bile, kırılmadım sana. Sadece sevdim. Hep sevdim. Çok sevdim seni. Sessizce, hayatını izlerken, yaşadıklarınla yaşadığımı zannederken, sadece sevdim seni. Başka bir şey de elimden gelmedi. Gel!! gel ki bitsin bu yürekdeki karanlık ve puslu haler. Aniden yükselen çığlıklarını duyuyor kulaklarım. Yüreğimdeki çocuğun sensizliğe haykırışıları.Gel ki hayatın acımasızlığına karşı yapayalnız kalmasın. Gel ki bu çıldırtan azap sona ersin. O ayaz dolu gecelerin sonunda ruhum bedenimi , yüreğimi yalnız bırakmasın senin gibi. O da senin gibi uzaklarda bırakmasın. Senin gibi aniden ve sessizce yok olup gitmesin. Bu bedenim sadece ölüm beklemesin. Hayat çirkinliklerini örmesin tüm hücrelerime. Sabahları bu kadar soğuk olmasın. Sen yağan yağmurlardan sonra gökyüzüme hüznün yerine gökkuşağının masum renkleri çıksın. Mavi olsun, yüreğim maviye çalsın. Gözlerim se yeşil senin gibi. Gözlerim sensizliğin ve ölümün karanlığını görmesin. Bakışlarıma hüzün yerine yeşil renk hakim olsun. Seni beklerken ölüm gelmesin ya da gözlerim senden sonra sadece ölümün korkunç yüzünü görmesin. Kulaklarım sensizliğin uğultusuyla sağır olmasın. En önemlisi de bedenim yokluğunda hayatın acımasızlığına yenik düşmesin. Gözlerim seni beklerken ölümle karşılaşmasın. Azrail o puslu gecenin soğuk sabahında sana nöbet tutan yüreğimi söküp almasın; yokluğunla buz kesmiş bedenimden. Güneş doğsun bütün hücrelerime yansıyıp, ısıtsın beni, bir zamanlar senin ellerinin ısıttığı gibi. Hayatım ellerimden kayıp giderken, ben senin hayatını süslemekle meşguldüm, fark edemedim. Yaşamımın gerisinde kalan zamanlarımın, en güzel zamanlarım olduğunu fark edemedim. Bir gün pişman olacağımı, o zaman çok geç olacağını bilemedim, vazgeçtiğim hayallerin bir daha asla gerçekleşemeyeceğini düşünemedim. Sadece sevdim seni. "ÇOK" sevdim. Başka türlüsü de elimden gelmedi. İlkbaharımı senle yaşadığım gibi SON baharımda seninle gelsin. "YAR" sensiz ruhum üşüyor!!!
|
